عبد الله قطب بن محيى

153

مكاتيب عبد الله قطب بن محيى

ورد فى صحيح : « حجابه النور لو كشفه لاحرقت سبحات وجهه ما انتهى اليه بصره من خلقه » . اما اين نظر ، بشر را نتواند بود ، مگر لايحه‌اى از آن « قال عكرمة قلت يعنى لابن عباس أ ليس اللّه يقول لا تدركه الابصار و هو يدرك الابصار ، قال ويحك ذاك اذا تجلى بنوره الذي هو نوره و قد راى ربه مرتين » ( انتهى ) « و جاء فى الصحيحين و ما بين القوم و بين ان ينظروا الى ربهم الا رداء الكبرياء على وجهه فى جنّة عدن » . غرض از اين سخنان آنكه چون درست شد كه مرجع آدمى با آن است كه علاقهء دل او به آن است و درست شد كه جز خداى عزّ و جلّ زائل و باطل است ، آدمى بايد كه علاقه دل با خداى عزّ و جلّ محكم سازد تا به خداى باز گردد و هميشه كامش به ذوق هستى شيرين و چشمش به نور هستى روشن باشد و اگر دل به چيزى ديگر بندد ، چون آن چيز راه نيستى پيش دارد ، او را با خود به نيستشان برد و تلخ‌كام و نابينا و بد سرانجام باشد ! و اين حالت اگرچه هميشه او را واقع باشد ، اما در يوم لبس كه يوم اشياء است پوشيده و پنهان و گم‌گشته و ناپيدا باشد ! و روز حق در عقب است و آن روزى باشد كه خداى عزّ و جلّ بيافريند و آن را مرآت جبروت خويش سازد ، در آن روز جحيم افروخته شود و ظلمات آمدن گيرد . وَ خَسِرَ هُنالِكَ الْمُبْطِلُونَ - « 1 » وَ اللَّهُ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ « 2 » . * * * بسم اللّه الرّحمن الرّحيم مكتوب 47 - [ و اعبد ربّك حتّى يأتيك اليقين ] ( من عبد اللّه قطب ) پرسيده بودند كه صوفيه امر مىكنند به مردن از خود ، حال آنكه سعى در اين باب

--> ( 1 ) . سوره غافر ، آيه 78 « و آنجاست كه باطل‌كاران زيان مىكنند » . ( 2 ) . سوره بقره ، آيه 213 « و خدا هركه را بخواهد به راه راست هدايت مىكند » .